วันที่ 2 ของปีเสือกับเจ้าปลาสำออย

แปลกนะเวลาวันหยุดติดต่อกันยาว ๆ หรือวันที่เราได้หยุด และเราไม่มีใครเนี้ย
ทำให้เราต้องเฝ้าร้านเกม บอกที่บ้านเสมออ่ะ…จะอยู่เฝ้าแทนให้ ไปเที่ยวกันเถอะ  ไม่ใช่ไรหรอก เพราะเราคงเหงาเกินไปแหละที่จะอยู่บ้านคนเดียว  อย่างน้อย ร้านที่เราเคยต่อว่าต่อขายว่าเราไม่ชอบ เบื่อที่จะต้องรับผิดชอบ สังคมที่เสียงเจี้ยวจ้าว  แอร์ก็ไม่ค่อยจะเย็น กับซอยทีอยู่ลึกๆ กับบริเวณที่หาของกินยากมาก มีแต่บ้านเช่าเต็มไปหมด เรากลับมานั่งอยู่กับมัน  เฝ้าร้านเกม เป็นเด็กเก็บเงิน ขายมาม่าต้มใส่ไข่วันละ10ห่อได้ อ่านนิยายน้ำเน่า ขายเจเล่ ขายน้ำเป๊ปซี่ ขายเยอะแยะไปหมด เอ๊าะ ขายมาม่าไม่ต้มด้วยแต่ต้องคลุกเครื่องปรุงให้เด็กด้วยนะ แก้เหงาได้เยอะเลย  นี่แม่เราทำร้านเกมหรือสถานรับเลี้ยงเด็กไม่เกิน 15 ปีกันเนี้ย…ยั้วเยี้ยไปหมด มีที่ไหน

1 ขายมาม่าต้มใส่ไข่ (พีพี่ ต้มมาม่าใส่ไข่เป็นป่าว  โอ๊ย ดูถูกเค้านะเนี้ย)
2. ขายมาม่าไม่ต้ม แต่พี่ต้องคลุกเครื่องปรุงใส่ช้อนคลุกเคล้าให้ทั่วด้วยนะ)
3. ขายเจเล่ แกะฝาปิด เอาช้อนให้ด้วย เอาแข็งๆ นะ
4. พี่ผมจะไปจับฉลาก ฝากเวลาด้วยนะ

แปลกเนอะสถานที่นี้เราหนีมาตลอด 8 ปี ที่จะต้องอยู่เฝ้ามัน แต่เรากลับมานั่งเฝ้าร้าน อยู่กับมันเวลาที่ไม่มีใคร  มันก็แก้เหงาได้เยอะนะ

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s


%d bloggers like this: