เหนื่อยเหลือเกิน

วันนี้ตื่นเช้ามากับความเศร้า
แม่พี่เนโทรมาบอกจะชวนกิ๊กไปงานบวชเน…
อยากให้ไปถ้ารักพ่อกับแม่…
ใจเราไม่อยากไป..ไม่ใช่เราโกรธเขานะ
อโหสิกรรมแล้วไม่ได้โกรธเธอหรอก
แต่เพราะเราทำใจไม่ได้ต่างหาก…
อย่าให้เราร้องไห้อีกเลยนะ
ไม่รู้หรอกเราเหนื่อยแค่ไหน
2 – 3 เดือน นี้มันเหนื่อยทั้งงาน..ทำงานให้ลืมๆ มันไปซะ
แต่วันนี้ทำไมเราต้องกลับมาให้นึกถึง
เราไม่อยากร้องไห้
ไม่อยากให้ครูปรีชาถามเราอีก
และไม่อยากให้พ่อกับแม่เสียใจ
เข้าใจเราไหม
เข้าใจเราบ้างซิ
เราไม่อยากอ่อนแออีกแล้ว
อดทนอีกสักเท่าไหร่ละ
ใครก็ตามที่ถามถึงเขา…ถามฉันหน่อยได้ไหมว่าเราเสียใจไหม
ทำไมละ…อย่าให้เราเป็นแบบนี้เลย..
ไหนจะเรื่องงาน…แสนเหนื่อยใจแล้ว  เหนื่อยกาย….กับความรับผิดชอบมากมาย
เราไม่อยากร้องไห้อีกแล้ว…ไม่อยากให้พ่อเห็นว่าเราอ่อนแอ
เข้าใจไหม…เราเหนื่อย

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s


%d bloggers like this: